Voorbeeld John

John
Tijdloosheid

Op een avond belt een moeder mij op: Meta, je bent toch gespecialiseerd in vrijetijdskinderen, hè?  Ik lach een beetje en zeg: nieuwetijdskinderen bedoel je?

Ja, ja natuurlijk bedoel ik dat. Meta, ik kom net terug van een ouderavond gesprek en de juf van John denkt dat hij  autistisch is, omdat ze geen contact met hem kan krijgen.
Ik denk dat het niet klopt. Ze wil nu dat hij allerlei testjes zal ondergaan.
 Ik heb jouw lezing gehoord en wil je vragen of jij eerst een keer naar hem wilt kijken.

Natuurlijk wilde ik dat en een paar dagen later komt John aan. Een prachtig kereltje van 8 jaar oud. Hij kijkt me aan terwijl hij een hand geeft en zegt: goh, mooi is het hier… (2 tekenen die niet wijzen op autisme)

Volgens het testje van Elaine Aron ivm hooggevoeligheid, scoort hij heel hoog.(17 van de 20 vragen bevestigen dit)

Tijdens ons praatje vertelt hij dat hij leren niet leuk vindt, spelen wel. Als ik hem vertel dat de juffrouw denkt dat hij haar nooit hoort, dat ze geen contact met hem kan maken, zegt hij dat hij haar best wel hoort, maar dat hij dan niet kijkt omdat hij in zichzelf met iets bezig is. Hij heeft namelijk poppetjes in zijn hoofd, die daar van alles regelen/verwerken en daar is hij dan even mee bezig.
 Maar hij wil best wel kijken, als dat voor haar belangrijk is.

We doen twee sessies, waarin hij o.a. goed leert gronden en waarin hij zijn krachtdier vindt, de leeuw. Deze zal hem helpen er aan te denken dat hij de juffrouw aan moet kijken als ze praat.(zelf bedacht)

Na deze sessies vertelde de onderwijzeres aan de moeder dat deze gelijk had gehad: Johnnie was veranderd en keek haar aan als ze sprak.

Toen het even wat minder leek te gaan, is er een heel verduidelijkend gesprek geweest tussen de moeder, de onderwijzeres en mij. Vanaf dat moment- het was bijna grote schoolvakantie- ging het prima.

Nu heeft hij in het nieuwe jaar een nieuwe onderwijzeres, die ingelicht is over John door de vorige. Tot nu toe schijnt het prima te gaan.

Terug